Einde Jaar
Het is weer die dag van het jaar, waar je mensen zonder blikken en blozen 'tot volgend jaar' kan naroepen. Het grote uitzwaaien en achteruitkijken is gedaan. Want morgen schijnt alles nieuw en vers te zijn.
Morgen zal ik voornamelijk geradbraakt zijn van vandaag.
Morgen ben ik ook twee nieuwe voornemens rijker.
En morgen zet ik ze misschien ook hier.
Een paar honderd getuigen zorgen voor gezonde druk.
Een vrolijk einde
en een mooi begin
en ja
tot volgend jaar!
Letter per letter...
woensdag 30 december 2009
Kerstvakantie
Anno 2009:
laat slapen - zeer zeer zeer vroeg opstaan - om 6u45 met drie in bad - lang leve de digirecorder - ook lang leve plop en consorten - veel volk in huis - veel regen - de opberglimieten van ons huis testen - datzelfde huis stilaan in een speelgoedwinkel zien veranderen (danku oma en opa) - plannen maken voor een standje op de rommelmarkt na de vierde openvallende kast - kerstboom - kerstboomnaalden - KleineMeid vind kerstboomnaalden lekker - kerstboomnaalden uit kousenbroeken prutsen - nog vijf dagen - veel te kort
Anno 2009:
laat slapen - zeer zeer zeer vroeg opstaan - om 6u45 met drie in bad - lang leve de digirecorder - ook lang leve plop en consorten - veel volk in huis - veel regen - de opberglimieten van ons huis testen - datzelfde huis stilaan in een speelgoedwinkel zien veranderen (danku oma en opa) - plannen maken voor een standje op de rommelmarkt na de vierde openvallende kast - kerstboom - kerstboomnaalden - KleineMeid vind kerstboomnaalden lekker - kerstboomnaalden uit kousenbroeken prutsen - nog vijf dagen - veel te kort
Labels: Leven
vrijdag 25 december 2009
Mooi
De dag strekte zich wat leeg voor me uit. Dat doet Kerstmis sowieso al tien jaar, sinds zij er niet meer is. Daar kan geen kersbuche, gourmet of feestelijk versierde kerstboom tegenop.
Maar 2009 had een offensief gepland. Ik mocht uitslapen. Eén bonuspunt. Pakjesfestijn op het tapijt, verse boterkoeken en dito fruitsap en lieve wensen over de telefoon. Drie bonuspunten. Twee vermoeide ukken die een stuk in de middag sliepen en een kerstfilm voor ons. Door een lege stad wandelen en flarden van kerstmuziek opvangen.
En op de valreep - na bijna veertien maand - eindelijk een eerste tand voor KleineMeid.
Kerst 2009 eindigt bijzonder hoog in de toptien. Ik hoop voor u hetzelfde.
De dag strekte zich wat leeg voor me uit. Dat doet Kerstmis sowieso al tien jaar, sinds zij er niet meer is. Daar kan geen kersbuche, gourmet of feestelijk versierde kerstboom tegenop.
Maar 2009 had een offensief gepland. Ik mocht uitslapen. Eén bonuspunt. Pakjesfestijn op het tapijt, verse boterkoeken en dito fruitsap en lieve wensen over de telefoon. Drie bonuspunten. Twee vermoeide ukken die een stuk in de middag sliepen en een kerstfilm voor ons. Door een lege stad wandelen en flarden van kerstmuziek opvangen.
En op de valreep - na bijna veertien maand - eindelijk een eerste tand voor KleineMeid.
Kerst 2009 eindigt bijzonder hoog in de toptien. Ik hoop voor u hetzelfde.
Labels: KleineMeid, Leven
woensdag 23 december 2009
Bijna alleen
Nog één vinger heeft ze nodig.
Eén miezerige pink als een laatste houvast voor ze er alleen vandoor gaat.
Ten huize Kruimel loopt de weddenschap. Doet ze het nog dit jaar?
Nog één vinger heeft ze nodig.
Eén miezerige pink als een laatste houvast voor ze er alleen vandoor gaat.
Ten huize Kruimel loopt de weddenschap. Doet ze het nog dit jaar?
Labels: KleineMeid
donderdag 17 december 2009
Gelukkig ligt er een laagje sneeuw over
Prut.
Dat is de uitschuiver die ik maakte en hoe mijn knie nu voelt.
Dat is de poetsvrouw die 8u en 9u20 een beetje dooreen haalde.
Dat is KleineVent die krijsend de klas binnengedragen moest worden omdat hij nog buiten wilde spelen.
Dat was het nieuws in mijn mailbox, maar nog meer het feit dat het via de mail ging.
Maar gelukkig ligt er nu een laagje sneeuw over.
Prut.
Dat is de uitschuiver die ik maakte en hoe mijn knie nu voelt.
Dat is de poetsvrouw die 8u en 9u20 een beetje dooreen haalde.
Dat is KleineVent die krijsend de klas binnengedragen moest worden omdat hij nog buiten wilde spelen.
Dat was het nieuws in mijn mailbox, maar nog meer het feit dat het via de mail ging.
Maar gelukkig ligt er nu een laagje sneeuw over.
Labels: Leven
SvhJ - in extremis
Jos Gheysen werd de beste blog. En jij?
Domi | 12.17.09 - 10:23 am | #
Ik werd vierde. Dankjewel daarvoor, iedereen die op mij wilde stemmen.
Maar ga vooral eens bij Houbi kijken. Die heeft een strak plan.
Jos Gheysen werd de beste blog. En jij?
Domi | 12.17.09 - 10:23 am | #
Ik werd vierde. Dankjewel daarvoor, iedereen die op mij wilde stemmen.
Maar ga vooral eens bij Houbi kijken. Die heeft een strak plan.
Oh ja, alles komt terug
Vervang gewoon even de hem door haar en de hij door zij
Slapeloze nacht
Hij is het uitroepteken na een eindeloze Aaahh. Uitgestrekt, rood en boos.
Dan is hij enkel nog geschreeuw. Een bundel decibels om 3u 's nachts. Samen wandelen we kringetjes rond zijn wieg. Hij is de langgerekt NEEEEEEEE onder mijn oor. Mijn tanden klapperen afwisselend B en R tot ik blauw en koud hem meeneem naar ons bed en hem tegen me aan trek. Hij krult zich en sabbelt op zijn duim, een kleine komma in zijn huilbui.
Ik plooi me tegen hem, als een haakje dat alles afsluit.
Vervang gewoon even de hem door haar en de hij door zij
Labels: KleineMeid, Moe(der)
maandag 14 december 2009
Ik heb een held nodig vandaag
Ik heb een held nodig vandaag om die stapel papier links een stevige opdoffer te verkopen. De to-do-lijst met één welgemikte armzwaai aan de horizon te laten verdwijnen (en dat doet mijn held zonder te verpinken). Ik heb een held nodig die sneller dan het licht mijn foto's sorteert en in mooie albums verpakt. Ik heb een held nodig om de wankele dozentoren te doorspitten op zoek naar dat ene ding uit mijn jeugd dat ik NU moet hebben.
Ik heb een held nodig om de koude mee uit mijn tenen te stampen en de slaap uit mijn ogen te blazen. En maak je vooral geen zorgen over mij. Ik verstop me ondertussen wel onder zijn vuurrode cape.
Ik heb een held nodig vandaag om die stapel papier links een stevige opdoffer te verkopen. De to-do-lijst met één welgemikte armzwaai aan de horizon te laten verdwijnen (en dat doet mijn held zonder te verpinken). Ik heb een held nodig die sneller dan het licht mijn foto's sorteert en in mooie albums verpakt. Ik heb een held nodig om de wankele dozentoren te doorspitten op zoek naar dat ene ding uit mijn jeugd dat ik NU moet hebben.
Ik heb een held nodig om de koude mee uit mijn tenen te stampen en de slaap uit mijn ogen te blazen. En maak je vooral geen zorgen over mij. Ik verstop me ondertussen wel onder zijn vuurrode cape.
Labels: beestje-in-mijn-hoofd
donderdag 10 december 2009
Kerst-vibes
Dit doet iets raars met mij:
Instant wil ik glitters op mijn bureau rondstrooien, in de kerstpunch staan roeren en cadeautjes in blinkende verpakking onder de kerstboom schikken. Ik krijg visioenen van wit besneeuwde gazons, gluhwein en kerststronken. Ik zie een kerstcaravaan cocacola-gewijs aan ons raam voorbijtrekken en heb wat heimwee naar de dagen dat ik geloofde in de kerstman. Ik wil honderden kaarsjes aansteken en dos mijn kinderen nog net niet uit in rood en groen.
Laat ik het liedje maar een paar dagen niet meer beluisteren.
Dit doet iets raars met mij:
Instant wil ik glitters op mijn bureau rondstrooien, in de kerstpunch staan roeren en cadeautjes in blinkende verpakking onder de kerstboom schikken. Ik krijg visioenen van wit besneeuwde gazons, gluhwein en kerststronken. Ik zie een kerstcaravaan cocacola-gewijs aan ons raam voorbijtrekken en heb wat heimwee naar de dagen dat ik geloofde in de kerstman. Ik wil honderden kaarsjes aansteken en dos mijn kinderen nog net niet uit in rood en groen.
Laat ik het liedje maar een paar dagen niet meer beluisteren.
Labels: beestje-in-mijn-hoofd
dinsdag 8 december 2009
Ik beloof het je
Allerliefste kleinste van me,
Op een morgen wanneer je pakweg zeventien bent en de avond voordien goed de bloemetjes buitenzette zal ik een onbedwingbare nood voelen om te stofzuigen. Ik zeg het je nu al. Rond een uur of zeven moet en zal het stof vanonder jouw bed gezogen worden. Is je dekbed toe aan een rondje in de wasmachine en moet dat gordijn grondig gelucht worden.
En als je me kreunend vanonder je deken naar minder aangename oorden verwenst, dan zal ik je vertellen over die ene memorabele nacht. Die nacht dat je de longen uit je lijf krijste, boos en rood. En hoe ik de trappen opstormde in de verwachting dat er minstens drie man jou folterde. En hoe je plotsklaps ophield met brullen toen ik me over je bedje boog, met een schalkse glimlach en uitgestrekte handjes. Maar het weer op een brullen zette zodra ik uit zicht verdween. En dat voor twee uur lang.
We zullen herinneringen ophalen, lieve meid, op die morgen binnen een vijftiental jaar. Hoe je ook kreunt, zucht en mort. En dan zal ik heel even denken: zo weet je ook hoe het voelt.
Alle liefs,
Je mama
Allerliefste kleinste van me,
Op een morgen wanneer je pakweg zeventien bent en de avond voordien goed de bloemetjes buitenzette zal ik een onbedwingbare nood voelen om te stofzuigen. Ik zeg het je nu al. Rond een uur of zeven moet en zal het stof vanonder jouw bed gezogen worden. Is je dekbed toe aan een rondje in de wasmachine en moet dat gordijn grondig gelucht worden.
En als je me kreunend vanonder je deken naar minder aangename oorden verwenst, dan zal ik je vertellen over die ene memorabele nacht. Die nacht dat je de longen uit je lijf krijste, boos en rood. En hoe ik de trappen opstormde in de verwachting dat er minstens drie man jou folterde. En hoe je plotsklaps ophield met brullen toen ik me over je bedje boog, met een schalkse glimlach en uitgestrekte handjes. Maar het weer op een brullen zette zodra ik uit zicht verdween. En dat voor twee uur lang.
We zullen herinneringen ophalen, lieve meid, op die morgen binnen een vijftiental jaar. Hoe je ook kreunt, zucht en mort. En dan zal ik heel even denken: zo weet je ook hoe het voelt.
Alle liefs,
Je mama
Labels: KleineMeid, Moe(der)
maandag 7 december 2009
SintEnPiet
Zijn voeten pletsen koud op de tegelvloer. Met grote ogen speurde hij de woonkamer af. Op het tapijt, de zetel. Niet bij de kachel. Nog sneller roffelden ze naar de keuken. Lichtknopje aanknippen om tegen de muur van verbazing aan te lopen.
Dit was het eerste jaar dat hij kalenderhokjes kleurde. Aftelde en vol verlangen zong. En de opluchting droop van zijn gezichtje bij het zien van een keukentafel met cadeautjes.
SintEnPiet, bedankt voor dit weekend met mijn KleineVent & Meid. Voor die vent die een hele Duplostad bouwde bevolkt met poppetjes die uiterst amusante gesprekken voeren. En voor de kleinste die alle letterkoekjes verzamelde die ze te pakken kon krijgen en stiller dan stil haar wangen volstopte.
Meer had ik niet kunnen vragen toen ik ook stiekem mijn schoen zette.
Zijn voeten pletsen koud op de tegelvloer. Met grote ogen speurde hij de woonkamer af. Op het tapijt, de zetel. Niet bij de kachel. Nog sneller roffelden ze naar de keuken. Lichtknopje aanknippen om tegen de muur van verbazing aan te lopen.
Dit was het eerste jaar dat hij kalenderhokjes kleurde. Aftelde en vol verlangen zong. En de opluchting droop van zijn gezichtje bij het zien van een keukentafel met cadeautjes.
SintEnPiet, bedankt voor dit weekend met mijn KleineVent & Meid. Voor die vent die een hele Duplostad bouwde bevolkt met poppetjes die uiterst amusante gesprekken voeren. En voor de kleinste die alle letterkoekjes verzamelde die ze te pakken kon krijgen en stiller dan stil haar wangen volstopte.
Meer had ik niet kunnen vragen toen ik ook stiekem mijn schoen zette.
dinsdag 1 december 2009
Uitslaapdagen
Het was mijn uitslaapdag, (Ja, wij hebben uitslaapdagen. Met twee kinderen die houden van het holst van de nacht en het krieken van de morgen is slaap een schaars goed. En dan verdeel je dat netjes en eerlijk. Met de lat ernaast als het moet.), maar het slapen zelf lukte me niet meer. En uit een donker hoekje uit mijn geheugen kwam een herinnering aanvliegen. Eentje met zondagmorgens in de hoofdrol, koffie op het nachttafeltje, nog diep onder de deken verdiept in mijn boek.
Laten we dat doen!
Of niet, vond Lief die verbouwereerd keek naar mijn wakkere ogen, nachtlampje en alertheid: Dat kan je ook beneden doen! Wat hij niet zei: en ondertussen op onze twee letten, terwijl ik terug in bed kruip.
Neen, ik denk dat ik nog wat ga slapen, mompel ik. Boek op de grond, lampje uit, neus onder de deken. Tot ie vier stappen weg is. Want stiekem lezen, is nog net dat beetje leuker
Het was mijn uitslaapdag, (Ja, wij hebben uitslaapdagen. Met twee kinderen die houden van het holst van de nacht en het krieken van de morgen is slaap een schaars goed. En dan verdeel je dat netjes en eerlijk. Met de lat ernaast als het moet.), maar het slapen zelf lukte me niet meer. En uit een donker hoekje uit mijn geheugen kwam een herinnering aanvliegen. Eentje met zondagmorgens in de hoofdrol, koffie op het nachttafeltje, nog diep onder de deken verdiept in mijn boek.
Laten we dat doen!
Of niet, vond Lief die verbouwereerd keek naar mijn wakkere ogen, nachtlampje en alertheid: Dat kan je ook beneden doen! Wat hij niet zei: en ondertussen op onze twee letten, terwijl ik terug in bed kruip.
Neen, ik denk dat ik nog wat ga slapen, mompel ik. Boek op de grond, lampje uit, neus onder de deken. Tot ie vier stappen weg is. Want stiekem lezen, is nog net dat beetje leuker
Labels: leeshonger, letters
zondag 29 november 2009
Even aftoetsen
Stel: de helft van uw kroost krijst al de helft van dit jaar de nacht in stukken.
Stel: u wordt 's morgens wakker en bedenkt, na de slaap uit uw ogen te wrijven: ik moest deze nacht niet op trappen gaan hossen. Noch flessen warmen of tutjes opsporen in het midden van de nacht. Dertien uur lang gaf er niemand een kik. Wat voor de helft van uw kroost zeer ongewoon is.
Bent u dan ook een beetje huiverig om het kamertje binnen te sluipen?
Stel: de helft van uw kroost krijst al de helft van dit jaar de nacht in stukken.
Stel: u wordt 's morgens wakker en bedenkt, na de slaap uit uw ogen te wrijven: ik moest deze nacht niet op trappen gaan hossen. Noch flessen warmen of tutjes opsporen in het midden van de nacht. Dertien uur lang gaf er niemand een kik. Wat voor de helft van uw kroost zeer ongewoon is.
Bent u dan ook een beetje huiverig om het kamertje binnen te sluipen?
Labels: KleineMeid
donderdag 26 november 2009
Dag Droom
‘Weet je wat?’ zei de bibliothecaresse met een blik op de stapel boeken op de balie. ‘Ik maak een extra kaartje op zijn naam aan.’
Het feit dat ik bijna op mijn tenen stond om haar over de verzameling boeken aan te kijken, bewees onmiddellijk dat ik niet alle boeken op mijn lenerspas kon meenemen.
‘Naam?’, vroeg ze.
En toen ging het verkeerd.
Toen zag ik een moment dat ik me al sinds zijn geboorte voorstelde de mist in gaan. In plaats van nieuwsgierig naast mij te staan, zich bewust van het feit dat het heel wat is om een Eigen Bibpas te hebben. In plaats daarvan koos KleineVent ervoor om tegen de glazen deur te schoppen. En vond KleineMeid het een ideaal moment om het ontbijt eruit te gooien. KleineVent zat niet met grote ogen op de balie te kijken hoe zijn eigen kaartje gemaakt werd. Die mocht even afkoelen op de gang. En ik antwoordde netjes op alle vragen van de bibliothecaresse terwijl ik KleineMeids ontbijt van de grond poetste.
Pfff, hoorde ik toen ik met mijn jong geweld terug buiten stond. Het geluid van een dagdroom die in rook opging.
Ach, ik heb KleineMeid om het nog eens te proberen en desnoods ontvoer ik MijnMakker voor een namiddag bibliotheek.
‘Weet je wat?’ zei de bibliothecaresse met een blik op de stapel boeken op de balie. ‘Ik maak een extra kaartje op zijn naam aan.’
Het feit dat ik bijna op mijn tenen stond om haar over de verzameling boeken aan te kijken, bewees onmiddellijk dat ik niet alle boeken op mijn lenerspas kon meenemen.
‘Naam?’, vroeg ze.
En toen ging het verkeerd.
Toen zag ik een moment dat ik me al sinds zijn geboorte voorstelde de mist in gaan. In plaats van nieuwsgierig naast mij te staan, zich bewust van het feit dat het heel wat is om een Eigen Bibpas te hebben. In plaats daarvan koos KleineVent ervoor om tegen de glazen deur te schoppen. En vond KleineMeid het een ideaal moment om het ontbijt eruit te gooien. KleineVent zat niet met grote ogen op de balie te kijken hoe zijn eigen kaartje gemaakt werd. Die mocht even afkoelen op de gang. En ik antwoordde netjes op alle vragen van de bibliothecaresse terwijl ik KleineMeids ontbijt van de grond poetste.
Pfff, hoorde ik toen ik met mijn jong geweld terug buiten stond. Het geluid van een dagdroom die in rook opging.
Ach, ik heb KleineMeid om het nog eens te proberen en desnoods ontvoer ik MijnMakker voor een namiddag bibliotheek.
Labels: KleineVent, leeshonger
dinsdag 24 november 2009
Droog
Met zijn paraplu boven zijn hoofd pletst hij als een wandelende paddenstoel het stukje crèche-school door de plassen.
'Kom mama, hier is het droog.' En hij wenkt me met een kom-kom vingertje onder het droge cirkeltje van zijn regenscherm dat hij extra hoog houdt. Zo hoog dat het toch tot aan mijn elleboog reikt.
Ik zwier hem op mijn arm en samen zingen we van 'onder Jaspers paraplu' en ook van 'op een grote paddenstoel'. Niet omdat het van toepassing was, maar gewoon omdat we dat graag zingen.
Met zijn paraplu boven zijn hoofd pletst hij als een wandelende paddenstoel het stukje crèche-school door de plassen.
'Kom mama, hier is het droog.' En hij wenkt me met een kom-kom vingertje onder het droge cirkeltje van zijn regenscherm dat hij extra hoog houdt. Zo hoog dat het toch tot aan mijn elleboog reikt.
Ik zwier hem op mijn arm en samen zingen we van 'onder Jaspers paraplu' en ook van 'op een grote paddenstoel'. Niet omdat het van toepassing was, maar gewoon omdat we dat graag zingen.
Labels: KleineVent
Gedoemd
Nu heeft mijn dochter eindelijk door hoe dat moet - 's nachts slapen.
Nu heeft mijn zoon voor even geen nachtmerries.
En - o wonder - heeft mijn lief voor één nacht geen behoefte aan snurken.
Speelt mijn eigen lijf wel niet op zeker.
Zo zat ik alsnog om één uur in de woonkamer me te vervelen met Vitaya in afwachting dat de pijnstillers hun beloften inlosten.
En zo betrap ik mezelf opnieuw met mijn neus boven het blik koffie. Want het gewoon drinken dat is vandaag niet voldoende.
Nu heeft mijn dochter eindelijk door hoe dat moet - 's nachts slapen.
Nu heeft mijn zoon voor even geen nachtmerries.
En - o wonder - heeft mijn lief voor één nacht geen behoefte aan snurken.
Speelt mijn eigen lijf wel niet op zeker.
Zo zat ik alsnog om één uur in de woonkamer me te vervelen met Vitaya in afwachting dat de pijnstillers hun beloften inlosten.
En zo betrap ik mezelf opnieuw met mijn neus boven het blik koffie. Want het gewoon drinken dat is vandaag niet voldoende.
Labels: KleineMeid, KleineVent, Moe(der)