Gedichtendag 2026

stop!
sta heel even stil
heel even maar
en kom uit het geruis
in je hoofd in je leven
laat los
de tijd
en ga binnen
(als door een deur
of beter nog
onder een boog van armen)
ga binnen
in dit moment
voel de stoep
onder je voeten
hoor de merel en de vink
en het ritselen van de wind
leg een hand op je hart
voel
hoe het klopt

(siska goeminne) 

Nog meer mooie woorden? 

2025 - 2024 - 2023- 2022 - 2021- 2020 - 2019 - 2018 - 2017- 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007 - 2006 - 2005 - 2004

Deze blog lijkt dan toch dat notitieboekje geworden. Dat boekje dat je vroeger altijd overal meenam om driftig in te schrijven. Nu staat het op de kast te verstoffen en af en toe blader ik eens. 'Och' en 'Ja, juist'.
Maar ik blijf vasthouden aan dit. Elk jaar een gedicht. Omdat het boekje me nog altijd bijzonder dierbaar is. 

Gedichtendag 2025

even sta je stil bij dit raam,
niet om wat het is maar om
wat het toont:

jezelf, weerspiegeld in
het huis van een ander,
je hele bestaan in een
lichaam vertaald

zo zijn de mooiste zaken -
een beetje verdwaald.

zoals het eerste licht
van zichzelf niet weet
dat het straalt

(Tom Dinneweth) 

Nog meer mooie woorden? 

2024 - 2023- 2022 - 2021- 2020 - 2019 - 2018 - 2017- 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007 - 2006 - 2005 - 2004

Keukenparty

Het hele nest is verdwenen. Op de kalender staat een mix van sportlessen, werkafspraken en studie, die ik met een half oog bekijk. Vooral de conclusie stuitert vrolijk binnen: de benedenverdieping, wat zeg ik ... het huis, is de komende uren van mij. 

In een huis met tieners is het al eens fijn om zelf te kiezen welke muziek door de boxen schalt. En hoe ver je de volumeknop naar rechts kan draaien. Dat er plaats is in de zetel en je niet de horde van vijf oogrollen en een zucht moet nemen of twee paar groot uitgevallen voeten aan de kant moet porren om een plek van 30 op 30 cm zitcomfort te bemachtigen. Dat je niet om de haverklap uit het boek dat je aan het lezen bent gehengeld wordt om gps te spelen voor verloren gewaande powerbanks en opladers. 
Dat ik ongegeneerd en ongestoord mijn playlist kan aanklikken en door de woonkamer stuiter met moves die niet uit de toon zouden vallen in de biertent op Dranouter Folkfestival. 

Dance like nobody is watching, is een mooi uitgangspunt. Eentje die me het allerbeste afgaat als er effectief niemand kijkt. Met mijn ogen dicht laat ik het ritme door mijn lijf dreunen. De melodie haakt touwtjes aan mijn armen, voeten en heupen. Ik tol, spring en dans. 

En kijk, daar in het raam gereflecteerd zie ik nog iemand een klein feestje bouwen. Armen hoog, haren zwiepend, heupen wiegend. Ze ziet er gelukkig uit.